Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Θα αυτοπυρποληθω, αφου αυτομαστιγωθω και φαω σιδερα. #Για_σενα

Αν ακουσεις λιγο παραπανω καλο ελληνικο ραδιοφωνο, μετα εισαι για ψυχοφαρμακα. Δεν πολυτρελαινομαι γενικα για τα λαϊκοκαψουροανφυγειςθαπεθανωτραγουδα μας. Η αληθεια να λεγεται. Δεν κακολογω σαφως κι αυτους που τα ακουνε -γουστα ειναι αυτα αλλωστε- απλως εγω δεν θα αραξω με δαυτα.

Τωρα που γυρναγα σπιτι, ακουσα στο ραδιοφωνο καποια τετοια καπακωτα και διαπιστωσα το εξης. ΠΟΛΥΣ πονος και οδυρμος ρε παιδια. Πολλη αυτοκαταστροφη. Μηδενικη ανοχη σε εναν χωρισμο ή ακομα χειροτερα σε μια απλη χυλοπιτα.

Αυτοι ειμαστε δηλαδη? Κι αν δεν ειμαστε, ακουγοντας τα, πιστευουμε οτι μπορουμε να γινουμε τοσο μαλθακοι και τιποτενιοι? Πιστευουμε οτι ετσι πρεπει να ειμαστε? Δηλαδη εμενα περασαν διαφορες σκεψεις απ΄το μυαλο μου του τυπου "εισαι πολυ σκληρη και γαϊδουρα τελικα που δεν σκιζεις με τα νυχια σου την ιδια σου τη σαρκα για αυτους που αφησες και γι αυτους που σε αφησαν".  Ακουγοντας για "θα χαθω-χαθηκα, θα πεθανω-πεθανα, χτυπα με, σπασμενα γυαλια, γκρεμους, κομματια, πιωματα και αυτομαστιγωματα", μα την Παναγια το μονο που μου ρχεται στο μυαλο ειναι "πατε καλα??". Τοσο αντεχουμε δηλαδη?

Και οκ ας παρουμε το σεναριο "χωρισες". Εχεις τη στεναχωρια σου, τον πονο σου, αν ακουσεις και αυτα θα πας να πιεις χλωρινη και να μασησεις καρβουνα. Αυτα σε αποτρελαινουν ρε παιδακι μου. Η μουσικη κατ εμε, ειναι κατι που σιγουρα σε διασκεδαζει, συμβαδιζει με την ψυχολογια σου, αλλα εχει τη δυνατοτητα να σε παει και μπροστα, να σε ταξιδεψει, να σε ηρεμησει, να σε κανει να σκεφτεις αλλιως τα πραγματα ενδεχομενως. Και πανω σε αυτο, σιγουρα τετοιου ειδους σπαραγμοι και κακοχρονιασματα δεν βοηθανε.

Δεν προσπαθω να το παιξω εξυπνη και κουλτουριαρα και σιγουρα ο,τι εκφραζει τον καθενα ειναι δεκτο. Απλως ειναι λιγο κριμα να ταυτιζομαστε -αν οντως ταυτιζομαστε- και να χτυπιομαστε στα τραπεζια και στα πατωματα τοσο ευκολα και τοσο μαζικα.

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Εκει που κρυβεται η αληθεια

Να κοιτας πιο περα απ΄τη λογικη.

Γιατι το μυαλο ξεγελιεται... Το μυαλο ειναι σαν μικρο παιδι. Κανει φασαρια. Χαιρεται, λυπαται, πεισμωνει, νευριαζει, συγχωρει κι εκει που ειναι απαισιοδοξο, αισιοδοξει. Το μυαλο επιτρεπει στους αλλους να παιζουν μ' αυτο.

Οχι ομως η ψυχη. Η ψυχη ειναι ηρεμη. Η ψυχη αντεχει, υπομενει, περιμενει... Δεν ξερει απο φαμφαρες. Ειναι ωριμη. Αυτη εχει τον τελευταιο λογο. Γιατι η ψυχη δεν ξεγελιεται...

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Στα ορι-α- στα αγρια βουνα




Ο καθε ανθρωπος εχει τα ορια του. Μπορει του ενος να ειναι αρκετα ελαστικα, ενος αλλου αρκετα σφιχτα. Ορια ομως παντα υπαρχουν. Ειναι μια καλη εισαγωγη νομιζω, για να μπεις στο νοημα.

Αφου μαθαμε για τα ορια λοιπον, παμε και στο θεμα μας. Ειναι πολυ βασικο να σεβεσαι αυτον που εχεις απεναντι σου, διπλα σου, οπως θες πες το. Και με σεβασμο δεν εννοω τις τυπικες σαβουραριες, ουτε το σεις και το σας. Ξερεις παντα με ποιον εχεις να κανεις, αρα ξερεις και τι θελει, τι ζηταει, τι επιθυμει, τι θεωρει αυτονοητο κλπ κλπ.

Οταν οι επιθυμιες του αλλου περιλαμβανουν κι εσενα, μην καβαλας το καλαμι και τρεχεις, εκτος κι αν δεν σε παιζει ποτε κανεις κι εχεις τοσο σοβαρα θεματα να λυσεις -μονος σου. Μην κανεις μαλακιες επισης. Τι θελω να πω. Αμα κλωτσας σαν το παλιαλογο σε καθε προταση, σε καθε επιθυμια του αλλου -για να, ειλικρινα δεν ξερω καν γιατι- με μαθηματικη ακριβεια σε ενα Χ διαστημα θα χεις μεινει μονος σου, να κλωτσας τα μπουτια σου.

Μαθε να μυριζεσαι τα ορια του αλλου. Να ξερεις ποσα βηματα εχεις ακομα μεχρι να χτυπησει ο συναγερμος του και σε μπαγλαρωσουν. Απαξ και τα διασχισεις, δεν υπαρχει γυρισμος.

Μην κλεινεις τα αυτια σου στα προειδοποιητικα καμπανακια του. Πχ για να στο κανω λιγο εικονα. Περπατας ανεμελος στα λιβαδια του αλλου, που τα λουζει ο ηλιος και ξαφνικα πατας σε μια λακουβα με λασπες και σκατα. Και σου χτυπαει ο αλλος την πρωτη καμπανα, τυπου σκουπισε λιγο τα ποδια σου μη μου τα κανεις ολα συσκατα. Και εσυ συνεχιζεις και περπατας θρασυτατα στα γρασιδια του, αφηνοντας λασποσκατοπατηματα. Εκτος του οτι εισαι καφρος, μαθε οτι εισαι στα λιβαδια ΤΟΥ και μπορει οποτε γουσταρει να σε πεταξει εξω αν δεν παιζεις με τους κανονες του.

Δεν εχει κανενας αναγκη απο εναν ατιθασο παρτακια μουλο να βολοδερνει στα χωραφια του και να του τα λερωνει. Δεν εχει κανενας αναγκη εναν ψυχοβγαλτη που μουλαρωνει μπροστα σε καθε βοτσαλο. Δεν εχει κανενας αναγκη εναν που το ταλεντο του ειναι να φτιαχνει κουρελουδες απο νευρα και ορια.

Μαθετε εσεις εκει εξω να διαβαζετε καλυτερα τον κοσμο και φροντιστε να προσεχετε για να εχετε.


Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Το ταβλι της κολασης




Το ταβλι ειναι πολυ ωραια ενασχοληση γενικα. Εμενα μου αρεσει δηλαδη. Ομως ΔΕΝ ειναι για ζευγαρια. Οχι, αν ειστε ζευγαρι, μην αφησετε αυτον τον δαιμονα να εισβαλει στην σχεση, στην αρμονια και την αγαπη που υπαρχει.

Να γιατι...

Στο ταβλι, καλως η κακως, βγαινουν βρωμικες κουβεντες απ το στομα, οπως λογου χαρη "Με γαμησε αυτη η ζαρια", "Πωωω ρε πουστη", "Γαμω την κωλοφαρδια σου βρωμοκωλοφαρδε", "ξεκωλιαστηκες τι να λεμε" και πολλες αλλες που δεν θα πω εδω. "Θα σε κερδισω σου λεει", "Θα παρεις τα τετοια μου του λες" Ποια τετοια σου?? Αυτα που εχουν φυτρωσει στον καβαλο σου καλη μου. Με τον Μπαμπη τον θεριακλη αν επαιζε, πιο γλυκα θα του μιλουσε. Σταματα το οσο ειναι νωρις λοιπον, πριν βγαλεις μουστακα και παθεις προστατη.



Οταν χανεις, εκνευριζεσαι. Ναι, μη μου το παιζεις υπερανω, τσαντιζεσαι. Και δεν τσαντιζεσαι φυσικα με τον εαυτο σου, αλλα με την κωλοφαρδια του αλλου καθως και με την υπαρξη του. Τον κοιτας με τοσα νευρα, που τα ματια του ερμου του τυχερου θα ξεκολλησουν και θα κυλησουν στις "πορτες" του. Τρελαινεσαι, αναβεις τσιγαρα και οσο περναει η ωρα τον μισεις και σε μισει -αυτα πανε αλυσιδωτα- ολο και περισσοτερο. Στοπ ιτ λοιπον, πριν βγαλετε με τα πούλια ο ενας τα ματια του αλλου.




Αυτο ακριβως. Παιζετε παρτιδες και παρτιδες και παρτιδες, ιδρωνετε στο ταμπλο και ξεχνατε οτι ειστε ζευγαρι. Ειστε δυο σιχαμενοι παλιοφιλοι απ' το στρατο, που βρεθηκαν και ξεπουλιαστηκαν στο ταβλι διχως αυριο. Ρομαντικες βραδιες, ταινιες, σειρες και δειπνα εχουν δωσει τη θεση τους στο τουρνουα της κολασης, που ληγει στα 100.




Στην παραλια κονταροχτυπιεστε με τους ρακεταδες. "Τακ - τουκ" αυτοι, "χραχραρχραχρα  γκνταπατις γκντουπατις" εσεις. Καιγεστε ατσαλα, ο ενας στερνο, ο αλλος πλατη και τα γλαροπουλια εχουν παθει δυσκοιλιοτητα απ την ενταση και τις βρισιες σας.

Γι αυτο λοιπον, αφηστε το σπορ για τα παππουδια, που παιζουν, τσακωνονται, ξεχνουν, κοιμουνται.




Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Ειναι φορες

Ειναι και αυτες οι φορες που νιωθεις τον εγκεφαλο σου να χορευει κλακετες και να βαραει μαρακες παραλληλα. Γενικα εχει πολυ φασαρια εκει μεσα και θες να ανοιξεις την πορτα και να φωναξεις "σκασε πια".

Θες να τον βαλεις για υπνο. Να σταματησει να σκεφτεται και να προβληματιζεται και να βασανιζεται και να αναλυει και να σκαει και να ξεσκαει.

Ειναι φορες που θες να κατεβασεις τα στορια σου και να κατσεις ησυχα στη γωνια σου, στη σκια σου και να κανεις τον απολογισμο σου. Να σε βρισεις, να σε μαλωσεις, να σε συνεφερεις, να σε παρηγορησεις, να σε κανεις χαρουμενο. Να εισαι διπλα σου.

Οταν εισαι διπλα σου, ολα μπαινουν σε μια σειρα. Πρεπει, αυτο που σκορπαει μεσα σου μερα με τη μερα, να το μαζευεις πισω και να το ενωνεις. Τα σκορπια κομματια χανονται κι αυτο το βρισκεις μπροστα σου.


Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

Με το ματι



Εισαι ατυχος τυχερος και εχεις βρεθει μονος σου, καπου στα ξενα, αντιμετωπος με την πεινα. Εισαι οριακα στο να βγαλεις ουρά και φτερα απο τα πολλα τζανκ που εχεις καταναλωσει, οποτε και αποφασιζεις να αρχισεις επιτελους να μαγειρευεις.

Μπαινεις με το μαλακο στο σπορ, ξεκινωντας απο βραστα αυγα, τηγανητα αυγα, ομελετες με πατατες, ομελετες με τυρια και πατατες. Εκτος απ την ουρα και τα φτερα, εχει αρχισει να αχνοφαινεται και μια χοληστερινικη καμπουρα κι εκει ειναι που χτυπαει το καμπανακι της μανας μεσα σου. "Να προσεχεις. Να τρως υγιεινα και οχι τιποτα βλακειες. Να τρως φρουτακια και λαχανικα. Να μαγειρευεις οπως η μανουλα ωραια πραγματα."

Ετσι λοιπον, επιστρεφεις στις "ριζες" της "πατριδογευσιας" σου, αφου χορευουν ηδη μεσα σου 70 μικρα αμερικανακια, 100 κιλα εκαστο. Τραβας ενα αδειο μπλοκ απ' το ντουλαπι σου, δαγκωνεις στιλο και καλεις 0030 και τη μανα σου. Μετα απο κανα τεταρτο εξακριβωσης οτι η υγεια σου ειναι καλα, η ψυχολογια σου επισης, οτι οντως η υγεια σου ειναι καλα και δεν πας να της κρυφτεις, μπαινετε στο θεμα. "Μανα, θελω να μου δωσεις καμποσες συνταγες σου". Χαρα η μανα που το καμαρι της επιτελους πηρε αποφαση να τραφει σωστα, αρχιζει να κατεβαζει τσελεμεντεδες. Κι εσυ αρχιζεις να σημειωνεις. Και εκει αρχιζει η τρελα.

-Μια οκα αλευρι.
-Μια τι?
-Οκα. Ειναι συνταγη της γιαγιας.
-Ομορφα. Και ποσο ειναι η οκα με το λοιπον?
-Ε τωρα εγω το χω, εσυ γκουκλαρισε το.
(Δεν γκουκλαριστηκε ποτε. Δεν ξερω τι ειναι οκα. Δεν με νοιαζει τι ειναι οκα. Τωρα εχουμε ευρω.)

-Και λιγο λαδακι με το ματι.
-Δηλαδη.
-Ε με το ματι ρε παιδι μου, θα το καταλαβεις.
-Απο τι?
-Απο το ποσο παιρνει. Μην το μπουμπουνισεις, αλλα ουτε να το ραντισεις, γιατι θα σου στεγνωσει.
(Τη μετρηση με το ματι δεν την εχω. Με κουπες ναι. Με κουταλια ναι. Με κουταλακια παλι ναι. Με το ματι, εχω μαθει σε κατι πατατες φουρνου κολυμπι χωρις μπρατσακια και βουτιες με ανοιχτη μυτη.)

-Και αλευρακι.
-Ποσο αλευρακι μανα?
-Οσο παιρνει.
-Ποσο παιρνει?
-Ε θα το δεις.
(Ποτε δεν ειδα. Παντα ξεκινουσα με ζυμαρι για 2 ατομα και με το παιρνει αλευρι, παιρνει νερο, παιρνει κι αλλο αλευρι, παιρνει κι αλλο νερο, εφτανα με ζυμαρι για να ταισω τις 30 απ τις 50 πολιτειες της Αμερικης.)

-Ε στους 180 περιπου. Θα το δεις.
-Δηλαδη?
-Ε αμα ροδισει, το χαμηλωνεις.
-Τι χρωμα ειναι το "ροδισει"? Να ροδισει πολυ η λιγο?
-Ε λιγο, οταν παρει παιδι μου.
(Εχω ροδισει κοτοπουλα στο φουρνο τυπου 47 λεπτα σολαριουμ, εχω ροδισει και κοτοπουλα με λιγο αιμα αναμεσα στο μπουτι και το παραμπουτο. Ορεξη να ροδιζεις να χεις.)

-Και το γυρνας στο τηγανακι σου να το θωρακισεις.
-Απο τι?
-Να το θωρακισεις για να κρατησει τη γευση του.
-Α.
(Εχω θωρακισει κρεατα και κρεατα. Γενικα αυτο το χω. Τα θωρακιζω τοσο καλα, που δεν μπαινει ουτε κυνοδοντας. Μιλαμε για τοσο καλο θωρακισμα, που πετας ψαρονεφρι στη θαλασσα και κανει τετραπλα ψαρακια.)

-Θα το δεις οταν ειναι ετοιμο.
-Ναι, μετα απο ποση ωρα περιπου?
-Ε θα το δεις, παιζει ρολο και ο φουρνος σου.
-Ε ναι περιπου ποσο ομως?
-Δεν ξερω ρε παιδι μου, δες το.
(Το ειδα. Το ξαναειδα. Μεχρι που το μυρισα. Και ηταν αργα.)

Αυτο που χαρακτηριζει τις συνταγες της μανας, της γιαγιας και της θειας γενικα, ειναι η ακριβεια. Και τα "μια ιδεα", "ισα που", "ενα τσακ" ειναι τα οπλα σου για την επιτυχια.



Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

...και απο πεσιμο και απο χεσιμο!




Για να το ξεκαθαρισω, αγαπω παρα πολυ τους μεγαλους ανθρωπους. Εχω μια τεραστια αδυναμια στις μεγαλες γλυκιες κυριες. Η γιαγια μου, ηταν ο τεραστιος ερωτας της ζωης μου. Ηταν ο ανθρωπος που θα μπορουσα να εχω αγκαλια και να φιλαω 24 ωρες το 24ωρο, μεχρι να μου πει "με κατσιασες, με σαλιωσες, ασε με". Η μεγαλυτερη αγαπη της ζωης μου. Δεν μπορω να το περιγραψω αλλιως.

Υπαρχουν ομως και αυτες οι παλιογριες και οι παλιογεροι. Και δεν θεωρω παλιογρια την εκαστοτε αθυροστομη κυρια. Μιλαω για αυτους τους σκατοψυχους, που θεωρουν οτι επειδη γερασαν, εχουν το δικαιωμα να μιλανε σε ολους οπως τους γουσταρει και με οποιον τροπο ορισουν οι ερμαφροδιτες πλεον ορμονες τους.

Οταν εχεις φτασει στο σημειο να φλερταρεις με τον αψηλο με τα μαυρα και το δρεπανι, θα πρεπε να βρισκεσαι σε μια διαδικασια καθαρισμου του καρμα σου και πλυσιματος των "αμαρτιων" σου και οχι να προσθετεις απο πανω τους αλλο ενα κιλο σκατα.

Πολλοι λενε οτι οταν το ενα ανατομικο παπουτσι πιασει ταφο, τσαντιζεσαι, οποτε με το αλλο  κλωτσας σαν το παλιαλογο οποιον περναει απο μπροστα σου. Λαθος. Γιατι ετσι, δεν απολαμβανεις αυτο που σου μεινε και δινεις ενα γερο πατημα στους αλλους που θα μεινουν πισω να πουνε "επιτελους τα τιναξε το σκυλι το μαυρο". Δεν το θες κατι τετοιο, το θες?

Κατι ακομα, για ολους τους "αριστοκρατες" και τα "τζακια". Οταν φερεσαι στους αλλους σαν κατι χοντρα, αντιπαθητικα μουλοπαιδα που πατανε τα σκουληκια και ρευονται απο ικανοποιηση, οχι αγαπη μου, δεν εισαι τζακι. Τα "τζακια" εχουν τροπους. Δεν εχουν απωθημενα. Εχουν πισω τους μια γεματη ζωη, χωρις στερησεις και κομπλεξ που εχεις εσυ. Δεν εισαι ουτε κυριος, ουτε κυρια οταν προσβαλλεις τον αλλον. Εισαι μια "μυγα που κανε κωλο κι εχεσε τον κοσμο ολο".

Γενικα, η ελλειψη τροπων, η αδιακρισια και η ανευ λογου και αιτιας υπεροψια, ειναι μολυσματικα στοιχεια για εναν χαρακτηρα. Ποσο μαλλον οταν τα στοιχεια αυτα ειναι χαραγμενα βαθια και ριζωμενα σε καθε ρυτιδα και εκφραση ενος συνοφρυωμενου προσωπου.
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget