Οδηγιες για παρμενους

Το βλεπεις να σου ρχεται. Ετσι ειναι οι φρίκες σου. Πριν σου σκασουν το χαστουκι και σε σενα και στους γυρω σου, σου δινουν μια περιοδο προετοιμασιας ή χαριτος πριν κατεβουν οι διαολοι και οι τριβολοι. Μια μικρη περιοδο που μπορεις να εκμεταλλευτεις με δυο τροπους.

Ο πρωτος ειναι -αυτος που θα σε καψει- να κορυφωσεις και να χτισεις τη φρικη σου μεχρι να γινει το μεγαλο μπαμ.

Ο αλλος ειναι να ξεκινησεις με μια βαθεια εισπνοη και μετα να σκεφτεις και να συνειδητοποιησεις οτι δεν εισαι σκουληκι, αλλα ανθρωπος με λογικη και ελεγχο των σκεψεων και συμπεριφορων σου.

Με την πρωτη επιλογη δεν θα ασχοληθω καν, ειναι καταστροφικη η εκβαση της -και δεν ειμαι καθολου υπερβολικη. Θα ασχοληθω με τη δευτερη, που ειναι κι αυτη που προσπαθω να εφαρμοζω.

Σου σκαει στα μουτρα λοιπον η αυρα της επερχομενης καταστροφης. Παντα ξεκιναει με μια μαλακια που θα πεταξει καποιος ή απλα θα ανακαλεσεις μια μαλακια που πεταξε καποιος, καποτε. Ετσι απλα, επειδη πρεπει να υπαρξει ενας λογος να φουντωσεις. Απλα εχει ερθει η ωρα να φουντωσεις και πρεπει να χεις εναν λογο. Δεν εισαι δα και τρελος. Αφου γινει λοιπον αυτο, πεφτει ενα μειδίαμα και ενα ειρωνικο γελακι, τυπου "κοιτα τωρα τον αδαη που παιζει με τη φωτια και δεν το ξερει". Οσο για την παρελθοντικη μαλακια "κοιτα τον αδαη που το ρισκαρε να παιξει με τη φωτια και την εβγαλε και λαδι".

Μετα αποχωρεις απο το μερος που βρισκεται ο εν λογω αδαης-μ*λακας, γιατι θες να το επεξεργαστεις. Εδω ειναι το κομβικο σημειο. Εδω. Τι κανεις οταν εχει αρχισει να βραζει ο εγκεφαλος σου? Απ το να πας παλι πισω στον αδαη - μ*λακα και να του σπασεις τα μουτρα που τολμησε να σε εξαγριωσει, μετρα μεχρι το 10 και παρε μια βαθεια ανασα. Περιμενε μεχρι να σταματησει το μυρμηγκιασμα στο κεφαλι σου και να φυγει το γελιο της απειλης απο το στομα σου. Σκεψου ποσο γαματος εισαι. Οχι δεν ειναι ακυρο, ουτε εσυ μαλακας που το σκεφτεσαι. Αλλα ποιος ειναι ο αλλος που θα σε κανει να χασεις τον ελεγχο του εαυτου σου? Ποιος ειναι ο αλλος που καταφερε ή θα καταφερει να σε συγχυσει τοσο? Αμεσως εχεις χαλαρωσει αρκετα. Ο εγκεφαλος σου ομως αργει να εγκλιματιστει στα νεα δεδομενα και εξακολουθει να παιρνει στροφες και να δινει εντολες "ΚΙΛ.ΚΙΛ.ΚΙΛ". ΟΧΙ.

Αποσπασε τον ωραιο σου εγκεφαλο. Βαλτου μουσικη. Μια μουσικη που του αρεσει να ακουει. Ετσι τον ξεγελας τον εγκεφαλο, ακουσε με, ξερω. Του βαζεις μουσικη και αποβλακωνεται οπως τα μικρα -ή και τα σκυλια- μπροστα στην τηλεοραση. Δεν ξερω περισσοτερα να σου πω, αλλα χεσε μας, δεν ειμαι το ντισκαβερι τσανελ. Κανε αυτο που σου λεω και θα πειστεις.

Αν θες να ακολουθησεις και τη συμβουλη της μαμας μου -που καπου την ακουσε- λεγε ριτζεκτ,ριτζεκτ, ριτζεκτ(?!?). Δεν ξερω γιατι, αλλα πιανει. Μαλλον αποσυντονιζεται ο εγκεφαλος σου, τυπου "τι λεει ρε τωρα αυτος" και αλλαζει θεμα. Μετα, εχεις ηδη αρχισει να ηρεμεις και ασθανεσαι πολυ καλα που μπορεσες να ελεγξεις κατι, που αλλες φορες σε βουταει απ' τα μαλλια, σου ριχνει μια χαστουκα και μετα πας και κουτουλας τους αλλους και τους τοιχους.

Ζεν.

Τς και ναουμέτεν

Ή αλλιως, μαγκια, κλανια και εξατμιση. Είσαι ο τερμα γελοιος. Ο καταπιεσμενος απο μανα, αδερφη, γυναικα, μηχανη και πας και το παιζεις ο πολλα βαρυς και δεν συμμαζευεται να ουμ, στο υπολοιπο κοινωνικο σου περιβαλλον.

Θελω να ξερεις ομως αδερφε, οτι ο τροπος που φερεσαι, φωναζει το "κλαπ-παφ" της παντοφλας που τρως.

Τα αντριλίκια και τα ΧΑ ΧΟΥ ΤΖΕΚΙΝΣ ΧΑΝ, δεν πιάνουν σε μας ευνουχε. Σταματα επιτελους να το παιζεις Χαλκ Χογκαν και τραβα βαλε την ποδια σου, γιατι το γιουβετσι σου χει αρπαξει και θα τις φας.

Βρε κατακάη, με το να πρηζεις τα ουμπαλα του κοσμου, δεν μεγαλωνουν τα δικα σου.

Μας έχεις επηδηξει με το να μας επιδεικνυεις τον ακρατητο ανδρισμο και την τεστοστερόνη που τρεχει με μανια και τσιτώνει τις φλεβες στα μηλιγγια σου και την βαρια φωνή σου Λουλα. Ε Λουλα. Χάι, και μαστα τ' απαυτα σου που σερνονται, μην στα πατησουμε και περδικλωθουμε.

Ο σαπιοχερης

Μα την Παναγια, δεν εχω χειροτερο απ αυτο. Μη μου δινεις για χειραψια αυτο το σαπιο ψαρι. Χιλιες φορες καλυτερα να μου σφιξεις το χερι μεχρι να σταματησει η κυκλοφορια του αιματος, να σπασουν οι τενοντες και να βγουν γαγγλια, παρα αυτο -καλα, λεμε τωρα, γιατι και συ μέγγενη αγορι μου, τρομπας εισαι.

Εισαι νιανιάς και σιχαμενος. Ηδη με τη χλαπατσα που μου δινεις και χανεται στην παλαμη μου, καταλαβα τα παντα για το χαμενο κορμι σου. Οποτε, ασε τις χειραψιες καλυτερα και πεσε ανασκελα να σου χαιδεψουμε την κοιλια και μετα πηγαινε να ξεθαψεις κανα κοκκαλο.

Το να μου δινεις αυτο το κουλαδι και να μου λες "Χαρηκα", δεν στεκει. Τι χαρηκες ρε? Ετσι χαιρεται ο κοσμος, σαν πατημενη γατα? Δηλαδη οταν δεν χαιρεσαι τι κανεις, μας κουτσουλας?

Μαθετε επιτελους να κανετε σωστες χειραψιες, γιατι δεν σας αντεχω αλλο. Χάιτε!

Δε παουερ οφ Τζιζας κομπελς γιου

Ναι ναι, χειροκροτειστε τον μικρο διαολο πανηλιθιοι. Ετσι, χοροπηδηστε μαζι του στο ονομα του Θεου. Ετσι, ρυθμικα κι ωραια "Τζιιιζας, Τζιιιιζας". Ρε πατε καλα? Δεν το βλεπετε οτι ειναι ο βελζεβουλης? Μονο κερατα και οπλες δεν εχει. Εμενα τσιτσιρωσαν μεχρι και τα ματοτσινορα μου με το τραγοπαιδι.

Χαρειτε οσο ζειτε βλαχοαμερικανοι, γιατι οταν μεγαλωσει κι αλλο αυτος ο τριβολος και θα εχει ρουφηξει ολη τη δυναμη και ενεργεια απ τα παλαμακια που βαρατε, θα δαγκωσει το στάχυ του, θα βαλει το καπελο του, θα παρει τον σταυρο του και την καραμπινα του και θα σας γαζωσει ολους στο Μισσισσιπι.

Κλεινοντας, ενα τεραστιο μπραβο στη μαμα και στον μπαμπα του μουλου, που εφτιαξαν αυτο το αρτιο κατασκευασμα Θεου, Σατανα και Τσάκι.

Κονγκρατσουλέισονς!

Γουατ δε φακ Νο5

Θα θελα πραγματικα, να ερθει εδω αυτος που επινοησε το The Thing απ τους Φαντάστικ Φορ. -Α, thing το λετε εσεις εκει... Γιατι εμεις εδω, το λεμε σκατο ή "το νουμερο 2..." ή "το χοντρο...".- Δηλαδη ειλικρινα, θελω να ρθει και να μου πει ντομπρα και στα ισια, τι ακριβως σκεφτοτανε, οπως και το ποσες μερες ειχε να ενεργηθει. Θελω να μαθω, για ποιο λογο εκανε σουπερ ηρωα, αυτη την ξεραμενη κουραδα.

Οτι τι? Εξαντλησε ολη του την εμπνευση στους υπολοιπους Φανταστικ Θρι και του μεινε κενο το καρε. Σκεφτηκε, σκεφτηκε και ειπε "ε χεστηκα, θα βαλω ο,τι μου ρθει". Και ετσι του ρθε ο Ξεροκουραδας. Και ποια υπερδυναμη εχει? Αυτη του υπερδυσκοιλιου?

Ευγε!
Κλαπ. κλαπ. κλαπ.

Γουατ δε φακ Νο4

Γουατ δε φακ, θα λεει και η μικρη κατσαρομαλλα-ταπεινη-γκετομαρια-κορη της απαστραπτουσας και γκλαμουροφιλουσας Μπιγιονσε, οταν μεγαλωσει. Και ειναι να μην το πει?

Θα βλεπει τη θεα μανα να κουναει τα στρογγυλα της καπουλια, ενω τιναζει την ξανθια μαλλουρα και τυφλωνει τους παντες με το φως που αντανακλα πανω στο σοκολατομπρουτζινόχρυσό της δερμα και οταν θα κοιταζεται στον καθρεφτη θα βλεπει τον Τζέι Ζι με μαλλι και τα αγαρμπα γονιδια του, να της πιανουν το χερι. Γιατι ετσι ειναι τα γονιδια, εκδικητικα. Σου λεει καναμε τοσο κοπο να φτασουμε να σε κανουμε κοτζαμαν Μπιγιονσε και συ πας και βρισκεις τον Τουρμπιγιονσε. Ε οχι κουκλιτσα μου. Απεργουμε και παραιτουμαστε.

Γι αυτο και βαφτιστηκε η δουλη του Θεου Μπλου Άιβυ, μπας και σκουντηξει λιγο παραπερα τον Τζει. Ψαρωτικο ονομα, δεν μπορεις να πεις, ομως ουτε αυτο επιασε.

Ps: Ο αναμαρτητος πρωτος τον λιθον βαλετω.

Γουατ δε φακ Νο3

Μετα την αναγεννηση, που οσο πιο μπαμπατσικη ησανε τοσο το καλυτερο -γιατι ετσι ηταν τα μοντελα της εποχης σου λεει, με πολλα πιασιματα και καπουλια και καπουλετα-, το γυρισανε στο στεγνο.

Οσο πιο χτικιαρα, τοσο το καλυτερο. Μεχρι που τους πεφτανε κατω σαν τα κοτοπουλα απ την αδυναμια.

Τοτε ηρθε η Λοπεζ και εφερε μαζι και το πισθοβαρο φορτιο της. Η χαρα της κωλαρους και της αχλαδως ξαναχτυπα. Απο κει που το εκρυβε με ριχτα σαν τον Ντεμη Ρουσσο, τα πεταει εξω και τα μοστραρει με περισσεια αυτοπεποιθηση. "Αφου τα πεταξε η Τζενουλα, σιγα μην τα κρυβω εγω!" ειπε η Μαρια της γειτονιας. Μεχρι εδω, ολα καλα. Ολα κατανοητα.

Πώς ομως απο εναν μεγαλο, αλλα φυσιολογικα μεγαλο κωλο, φτασαμε στην κωλαθρα της Κιμ, δεν θα το καταλαβω ποτε.

Να με συμπαθας Κιμ, αλλα αυτο το εκτρωμα, ειναι πολυ εκτρωμα. Ειναι ενας κωλος με μια Κιμ πανω. Ενας κωλος με δικη του προσωπικοτητα, υπαρξη και εκλογικο δικαιωμα. Ακου εδω Κιμ κουκλιτσα μου, δεν θα μας κοροιδευεις εσυ οτι αυτο το πτυσσομενο σαμπρέλι που κουβαλας ειναι δικο σου. Ή μαλλον, δικο σου ειναι, δεν αμφιβαλλει κανεις, λιπος σου ειναι δεν το αμφισβητω, αλλα πριν δεν ηταν εκει. Ηταν εκει και παραδιπλα και παρακατω και παραπλαι και απλως πηγες και το μαζεψες σε μια μερια. Και τζαμπα τοση μετακομιση και φασαρια, αν με ρωτας.

Το αστειο ομως εδω, ειναι αλλου. Οτι αυτον τον κωλο-φαρσα τον ζηλεψαν πολλες και πηγαν και τον αντεγραψαν. Κυριελεησον.

# Ααααι λαικ μπικ μπατς εντ αι κενατ λααααι, γιου αδερ μπραδερζ κεντ ντινααααι, δατ γουεν ε γκερλ γουοξ ιν γουιθ εν ιτι μπιτι γουειστ εντ ε ραουντ θινγκ ιν γιορ φεις!#